نه جايي خواهم رفت

نه جايي در برم خواهد گرفت

من نه اهل آسمانم ونه اهل زمين

ميانشان معلق و سرگردانم

در نزديکي مبهم عشق خانه اي ساخته ام

پرو بال کبوتر عشق را چيده ام

شهوت را آزادي بخشيده ام تا برود

من مانده ام و يک جام

يک جامٍ طوفاني عشق

يک جام پر از مرگ با عشق

يک جام که همه را در بر ميگيرد

من همين جايم

پشت در ها مانده ام

من همين جايم

يک قدم دور تر از خدا

خدا نزديک تر از رگ گردن به شماست

شايد آن موي رگ کوچکت من باشم

از ديده ات پنهانم

در نظر قلبت آشکارم

من همين جايم،همين جا...